Op dit moment is het SXSW festival in volle gang. In Austin, Texas zitten een sloot Nederlanders half in de zon, half in de volle zalen te luisteren naar nieuwe inzichten. Vorig jaar was ik er bij en dit jaar stond het weer op de planning. Helaas was het door andere plannen niet mogelijk om toch naar Austin af te reizen maar gelukkig kan ik op elk moment van de dag bijlezen en -luisteren wat er gebeurt met de Dutchies. Een paar bronnen die voor je van waarde kunnen zijn:

De groepsblog van de Nederlandse SXSW-ers

Lifehacking op SXSW

De lijst met NL Twitterazi op SXSW

Heleen van Lier die via Storify samenvattingen van de dagen maakt.

Frankwatching doet eveneens verslag.

En natuurlijk de Shoudio-widget met Het Nieuwe Radiomaken waarin korte snippets, interviews, audiotours etc kunnen staan. Geweldig!

Dan zit je een week midden in het Social Media Slash Internet Middelpunt van de Aarde van Dat Moment a.k.a. SXSW en dan nog lukt het me niet om elke dag even wat te posten. Het is toch verschrikkelijk! Na een week in prachtig Austin te zijn geweest had ik wel de behoefte om even niet 20 uur per dag aan een toetsenbord gelijmd te zijn maar ik geef het grif toe, dat dagelijks bloggen is niet echt meer aan mij besteed. Zoals ik al eerder schreef, het moet bij mij toch gaan om de tijd, energie en het moment. Op de een of andere manier krijg ik mijn agenda niet zo lekker uitgelijnd dat ik dat kan afdwingen. Vreemd, voor iemand die zich ook met Lifehacking bezig houdt

Maar goed, genoeg zelfmedelijden, hoe was dat SXSW nou? Kort gezegd: Goed! Erg goed! Ik wilde niet meteen allerlei meningen en gedachten online zetten, het ook even wat laten bezinken, maar SXSW was voor mij een prettige week weg en de mogelijkheid om onder gelijkgestemden wat van gedachten te wisselen zonder allerlei extra afspraken, en lopende werkzaamheden. Ik lees her en der nogal wat ambivalente meningen over het festival wat ik niet altijd helemaal begrijp. Ja het was druk, maar naar mijn mening niet overdreven druk zoals ik ook op andere festivals en congressen meemaak. Naar mijn mening was het juist uitstekend georganiseerd. De vrijwilligers op het festival waren uitermate behulpzaam, de wifi was altijd online en stopcontacten waren nooit ver weg. Facilitair dus prima, behalve de prijzen voor het eten en drinken. Die waren toch wel wat boven de normale prijzen. Nederlanders moeten altijd iets te zeiken hebben!

Dan de sessies. Vooraf een keuze maken was vrijwel onmogelijk. De keuze was TE overweldigend. Het grappige is dat je op de ochtend zelf ineens prima de keuzes kunt maken terwijl het aanbod niet was geslonken. Vreemd, maar het werkte goed. In de ochtend checkte ik waar heen zou willen en keek of het qua looproute ook wel OK is en dan is het gaan. Natuurlijk MOET je nergens bij aanwezig zijn dus ter plekke besloot ik soms nog even verder te lezen, schrijven, mailen, brainstormen en een sessie te laten voor wat het is. Mijn keuze voor de sessies was niet zozeer gebaseerd op wat er nu trending is of waar de grote namen zouden zitten. Ik was vooral op SXSW om eens te luisteren naar andere meningen dan de mijne. Dat resulteerde voor mij in een prettige lijst met sessies die ik heb mee mogen maken. Het absolute hoogtepunt voor mij was Clay Shirky. Hij wist zonder een slideshow, maar puur met een eigen verhaal een zaal stil en aandachtig te krijgen. Een verhaal wat ging over de intrinsieke wens van mensen om iets te delen met elkaar (of dat nu geleid wordt door interne of externe motieven) en wat zocht naar een antwoord op de vraag hoe je mensen gemotiveerd krijgt om informatie met elkaar te delen. Een goede tweede was het verhaal van danah boyd (ja, in onderkast geschreven) over privacy en publiciteit. Grootste take away in dat verhaal: Niet alles wat publiek is, hoeft ook gepubliceerd te worden. Een tweet die je publiek zet in je tijdlijn, hoeft niet direct terug te komen in een landelijke campagne voor een merk. Haar definitie van privacy spreekt mij zeer aan: Privacy is de mogelijkheid om controle te houden over je eigen informatie. Zie hier een blogpost met link naar haar verhaal.

Een andere sessie die ik met veel plezier heb gevolgd is “Why keep blogging” waar onder andere Scott Rosenberg in aanwezig was. Ik ben hem zeer gaan waarderen toen ik werkte aan Bloghelden en ik heb ook een paar minuten met hem van gedachten kunnen wisselen over de geschiedenis van bloggen. De sessie was een preek voor eigen parochie met 90% bloggers in de zaal en de conclusie was eigenlijk ook wel duidelijk: Bloggen doe je vanuit een passie, niet om er rijk van te worden. Maar daarom niet minder leuk om er bij aanwezig te zijn.

Wat SXSW voor mij van andere conferenties onderscheid is zeker de plaats, Austin. Met hun 6th Street hebben ze een fraaie straat met kroegen en live-podia waar je vanaf het Convention Center zo heen loopt. Niet alleen om lekker te eten, maar ook om de dag door te nemen met een biertje en deze langzaam in de avond over te laten gaan. Het weer werkt dan natuurlijk ook mee. Dus volgend jaar weer SXSW? Hell yeah!

Omdat ik op SXSW ben wil niet zeggen dat het vakantie is. Natuurlijk, de zon schijnt en het is een wat meer relaxte week dan ik de laatste tijd heb gehad, maar werk gaat gewoon door. Maar ik moet zeggen dat mijn werkdag op zo’n conferentie er ook wel wat relaxter uitziet. De afgelopen dagen zagen er gemiddeld als volgt uit…

7.00 uur – opstaan in het hotel, douchen en met hotel Wifi (duur!) wat blogposts schrijven en nieuws lezen.Als het kan ook even Skypen met het thuisfront.

8.00 uur – Ontbijten in een van de vele cafetaria’s in de buurt. Ze hebben vrijwel allemaal free wifi, dus met een Chai Tea Latte en wat scrambled eggs beantwoord ik wat mail, lees wat documenten door en loop wat to do’s af

9.00 uur – Richting het Austin Convention Center voor de vele sessies die om 9.30 beginnen. De afgelopen twee dagen heb ik ook bij het ACC zitten schrijven, brainstormen, mailen en tweeten (is soms ook werk!) omdat de wifi over het algemeen tiptop is en je toch wat in de vibe van het congres zit. Het ontbreekt hier ook niet aan oplaadpunten voor zowel je laptop als je eigen lijf (koffie en broodjes dus)

11.00 – 17.00 uur – Dit is veelal gereserveerd voor het volgen van sessies, foto’s maken en schrijven. Zie de vele diepgaande en interessante blogposts op de SXSWNL blog!

18.00 uur – Verzamelen in de Shakespeare bar (Two beer or no two beer zoals @johanvoets het samenvat) of in de Iron Cactus voor een biertje en de dag door te nemen. Vaak resulteert het in goede en inhoudelijke discussies over de nieuwe ontwikkelingen. De gesprekken hebben mij in elk geval steeds verder aan het denken gezet over specifieke onderwerpen.

20.00 uur – Op zoek naar iets te eten en de rest van de avond invullen.

De afgelopen dagen ben ik redelijk op tijd naar het hotel gegaan om nog een uurtje wat te werken en even te chillen voor de TV. Behalve gisteren, toen had ik het geluk om bij de wereldpremiere van de film Lemmy te zijn. Een documentaire over Lemmy Kilmister, de iconische frontman van de legendarische rockband Motorhead.

Dus is SXSW vakantie? Voor sommigen wel, maar ik kies er voor om ook lekker door te werken en na te denken over mijn werk de komende tijd.

Gotta go! Zometeen begint de sessie “Swarming Plato’s cave: Rethinking digital fantasies“, altijd boeiend!

Natuurlijk zitten we met SXSW in een soort techbubble slash echochamber met alle nieuwe hippe online services en paradigm shiftende apps. Daarom vond ik het erg prettig om de afgelopen anderhalve dag in een normaal Austin te zijn en eens rond te kijken wat daar gebeurt. In anderhalve dag kun je niet zo bar veel oppikken maar wat me wel direct opviel is dat Twitter, Facebook en Foursquare op onverwachte momenten opduiken in het gewone straatbeeld. In deze fotoserie zie je een aantal voorbeelden.

• Het backchannel wat je ziet is van het Hyatt Regency hotel waar ik verblijf. Niet alleen heeft het Hyatt een eigen twitter account @HyattAustin, speciaal voor het festival hebben ze een backchannel geplaatst waar je met een speciale hashtag op verschijnt (#sxswhyatt). Naast de Twitterfeed zie je ook wie de Mayor van het hotel is op Foursquare (Dawn M.) en hoeveel check-ins er zijn geweest. Een voorzichtige indicatie van het soort bezoekers in het hotel?
• De bistro van het hotel heeft ook een eigen Twitter-account @SWB_HyattAustin evenals de hotelbar @Marker_10Austin. Dit zie je op de close-up foto die ik nam bij de ingang van de bistro
• Lopend in een shoppingmall kwamen we langs een etalage van een kledingzaak waar eveneens een flatscreen met backchannel is te vinden. Al zou ik het eerder een promochannel noemen, je ziet alle berichten waar de naam van de winkel in voorkomt. Ik vraag me wel of dit wordt gemodereerd voor het in de etalage verschijnt.
• Tenslotte liep ik na een wandeling in het centrum langs de snackwagen van Kebabalicious. Ik maakte de foto om de briljant grappige naam van de snackwagen, maar later die avond bleek dat de truck ook zijn eigen Twitter account heeft met een update van de route die ze rijden en op welke festivals ze zijn te vinden.

Hier zie je een aantal voorbeelden van de nieuwe online services in de “oude” omgeving van MKB. Inspirerend om te zien hoe de services als normaal worden gezien en gewoon worden gebruikt. Wat zijn de Nederlandse voorbeelden?

Woensdag stap ik op het vliegtuig (of is het in het vliegtuig?) naar Austin en haar SXSW-festival. Een typisch gevalletje “Moet ik nog eens een keer doen” wat al tijden op mijn lijstje stond. Nu komt het er dan toch echt van. Hoe? Gewoon maar doen. Stoute schoenen enzo. En het vooruitzicht om pret te hebben en inzicht te krijgen.

De toegangsprijs tot het interactieve festival is nog redelijk te doen, maar het gaat voor ons Nederlanders natuurlijk vooral om de reis en het verblijf in de USA. Toen ik drie jaar geleden de berichten van Erwin Blom las over zijn bezoek aan SXSW en hij met Twitter terug naar Nederland kwam, staat een bezoek aan dit festival op mijn verlanglijstje. De afgelopen twee jaren kwam het er niet van, in 2008 door drukte bij Rhinofly, andere prioriteiten op dat moment. En in 2009 was ik enerzijds net begonnen als zelfstandige maar had ik ook een andere summit op hetzelfde moment, ik was toen in San Francisco op het GTD Summit voor Lifehacking. Natuurlijk had ik even door kunnen vliegen naar Austin, maar als net-gestarte zelfstandige was ik toch even wat op mijn hoede. Afgelopen zomer las ik de zoveelste nieuwsbrief die binnenkwam vanuit de organisatie van SXSW en ik zag dat de early bird verkoop van de tickets was begonnen. Ik dacht bij mezelf: “Fuck it, ik koop nu gewoon een toegangskaartje en we zien wel hoe we de reis en verblijf gaan regelen.” Nu wist ik al dat er wat grote opdrachten aan zaten te komen dus het was geen complete blufpoker, maar goed ik moest het nog waar zien te maken die komende maanden. Dat is allemaal goed gegaan, dus kon ik met een gerust hart hotel en vliegtuig boeken.

Ik ben niet de enige Nederlander die naar het festival gaat. Sterker nog, er is een hele groep veteranen die al een aantal jaar gaat en ook nu weer (deels) van de partij is. Gezamenlijk zullen we op het SXSWNL-blog het interactieve festival verslaan. Er zullen ook reports komen op Dutch Cowboys en Dutch Cowgirls, tenslotte zal de VPRO ook opnamen maken die in april op TV verschijnen. Natuurlijk zal ik hier ook verslag doen van de dagen in Austin!

Mijn doel op SXSW? Geïnspireerd raken, nieuwe ontwikkelingen ontdekken, kennis opdoen en op persoonlijk vlak: Mijn losse plannen voor 2010 wat meer structureren en beslissingen nemen voor de komende maanden over de richting die ik op wil slaan. En de vraag van een maand geleden beantwoorden: Wordt Google Buzz de hit op SXSW?

Google Buzz. Het gonst er van op het web. En dat is logisch, want Buzz is interessant zo op het eerste gezicht. Ik ga je niet vermoeien met alle details rondom het product, ik citeer alleen even het persbericht wat ik kreeg: “Gebruikers van Gmail kunnen met Google Buzz rechtstreeks vanuit hun mail met contactpersonen uit verschillende netwerken communiceren. Google Buzz is ook beschikbaar voor gebruik op verschillende mobiele toestellen. De aankondiging van Google Buzz sluit aan bij de missie van Google alle informatie ter wereld te ordenen.”

Meer informatie over Google Buzz vind je onder andere op DutchCowboys, ReadWriteWeb, Techcrunch, Lifehacker en Scobleizer (en vele anderen) maar waar ik even kort over zat te mijmeren zijn de volgende brainbullets…

• Toen webloggen begon circa 1996 was er niet veel meer dan een tekstvak en een knop Publish. Geen titel, geen categorie, geen tag, geen opmaak. Toen Twitter begon was het 140 tekens en Publish. Geen @-mentions, geet RT’s, geen lijsten, geen 3rd party services. Buzz start relatief klein. Een paar services worden ondersteund, nog niet volledig transparant en twee-weg, maar het is een begin. Aan de andere kant…je begint meteen met een aantal followers, namelijk mensen uit je contactlijst. Is dat een goede zet?
• Het is nu 9 februari. Over 31 dagen begint SXSW Interactive. Er zijn diverse theorieën dat het 21 of 30 dagen kost om een gewoonte te krijgen of te breken. Op SXSW loopt de voorhoede van de interactieve wereld rond. Op SXSW is Blogger.com in 2000 en Twitter in 2007 doorgebroken. What’s next?
• Ik vind Scoble’s commentaren interessant. Hij zegt onder andere: “Normal users I talk to have now figured out Facebook. Most have played with Twitter and found it lacking, they tell me, but they are interested in other uses of social networking now.” Gegeven het feit dat Gmail 176 miljoen gebruikers heeft, variërend van de grootste trendwatcher tot mijn moeder, is dat wel een aardig platform om op te starten.
• Google Buzz zou een mooie entree kunnen zijn voor veel mensen in Google Wave. Buzz zit in je Inbox, ziet er wat vriendelijker uit, je ziet de updates van mensen die je al kent. Dan is de stap naar collaboratie in een Google Wave omgeving ineens een stuk kleiner
• Ik kan me zo voorstellen dat Google Buzz in de Enterprise versie een fraaie concurrent van Yammer gaat worden. Firewalled searchable social conversation dwars door de hiërarchische structuren van een onderneming. Dit is trouwens de laatste keer dat ik zo’n buzzword-term gebruik…yegh…
• Realtime Adwords (doe ik het weer!) rondom statusupdates? Waarom niet?
• Eerlijk gezegd…”kun je me dat even buzzen” klinkt wat vriendelijker dan “tweet het me even” of “I’ve been facebooked”

Vragen! Vragen! Antwoorden en discussie is meer dan welkom in de reactiepanelen.