Tradities moet je koesteren, dat zei ik vorig jaar al. Dus is het vandaag weer een mooie dag om mijn jaarverslag te schrijven. Het derde jaar als zelfstandige ondernemer. Evenals in 2010 en 2011 kijk ik terug en blik ik vooruit in deze post. Wat heeft het afgelopen jaar als zelfstandige me gebracht en gaan we er mee door?

Ik ben er inmiddels achter dat als zelfstandige je geen dag gelijk hebt. Er is altijd wel iets aan de hand. Is het niet in je administratie, op de website, met de huisstijl (ja, echt, die is klaar!) dan is het wel in de privé situatie. In het afgelopen jaar hebben werk en privé flink door elkaar gelopen. Deels bewust, deels omdat het nu eenmaal zo gebeurde. Vorig jaar 12 augustus trouwde ik met Helie op een prachtige zomerdag. Veel familie en vrienden vierde deze mooie dag samen met ons. Een van de hoogtepunten van 2011 voor mij! Afgelopen februari is Finn geboren. Een gezonde zoon waar ik elke dag vol trots naar kijk. Een nieuw gezinslid zorgt onherroepelijk voor veranderingen in de dingen die je dagelijks doet. Nieuwe afspraken met elkaar maken, je dag anders indelen, iets flexibeler zijn, het hoort er allemaal bij. Ik zou het voor geen goud willen inruilen. Op privé vlak zijn we een mooi gezin en houden we van elkaar. Dat is het allerbelangrijkste.

Ik heb me de laatste tijd afgevraagd of ik wel een ondernemer ben. Ik noem me zo nu en dan een zelfstandig ondernemer. Dat klinkt toch wat lekkerder dan Zelfstandige Zonder Personeel. De term Zelfstandige Professional zou misschien beter bij me passen. Een ondernemer steekt zijn nek uit, probeert nieuwe dingen, bevaart nieuwe wateren. Ik kan nou niet zeggen dat ik daar mee bezig ben geweest afgelopen jaar. 2011 – 2012 was het jaar van consolidatie voor me. Met de bruiloft en aanstaande bevalling besloot ik om even wat rust te nemen op het professionele vlak en niet teveel nieuwe initiatieven te ontplooien. Dat betekende dat ik vooral voor de Hogeschool Utrecht bezig ben geweest. Veel lesgeven en onderwijsontwikkeling. Maar daarnaast ben ik bij het lectoraat Crossmedia Business druk bezig met het project CentrumOndernemen. In samenwerking met Saxion Hogeschool in Enschede onderzoeken we de impact en mogelijkheden van digitale media voor binnenstedelijke ondernemers. Een boeiend project met verschillende facetten. Zo ben ik mede-organisator van de Media Battle, een snelkookpan van 5 dagen waarin studenten crossmediale concepten bedenken voor binnenstedelijke ondernemers. Daarnaast bedenk en bespreek ik mogelijke onderzoeksopzetten, workshops en voortgang met onderzoekers bij het lectoraat.

Workshops en presentaties

Naast het lesgeven heb ik elke maand wel een aantal workshops of presentaties gegeven. Uiteraard gaan ze allemaal over de veranderingen op het gebied van communicatie en media en hoe dat aan te vliegen. Ik heb hier inmiddels wel een aardige routine in ontwikkeld, maar blijf me steeds vastbijten in het zo actueel mogelijk maken van mijn verhaal. Dat betekent dat voor elke presentatie of bij elke workshop ik probeer de laatste cijfers of nieuwste cases te hebben. Dat is misschien niet altijd even nodig, maar het houdt mij scherp op de ontwikkelingen.

Strategie en klankbord

Daarnaast heb ik een paar keer aan mogen schuiven bij bureaus om mee te praten en vooral kritisch te zijn over lopende strategische plannen en offerte trajecten waar digitale media een rol speelt. Luisteren, tegengas geven, nieuwe ideeën op tafel brengen, het blijft enorm leuk om te doen. Ik vind het wel een nadeel dat ik in de vervolgtrajecten niet nauw betrokken ben. Het voelt soms als even je kunstje doen en weer wegwezen zonder verantwoordelijkheid te kunnen nemen over de volgende stappen.

Lifehacking

Mijn eigen lopende project Lifehacking bestaat komende september al weer 5 jaar. Des te meer reden om er eind vorig jaar eens flink wat hersencellen aan te pijnigen wat er nu mee te doen. Goede vrienden weten dat ik van het ene uiterste naar het andere vloog in mijn beslissingen. Ik vond het erg moeilijk en heb even op het punt gestaan om compleet te stoppen met Lifehacking. Mede door de drukte bij de Hogeschool kreeg ik er steeds minder tijd voor. Maar na wat soulsearching en goede gesprekken op de bank ‘s avonds met Helie kwam ik tot de conclusie dat zo’n stap op de langere termijn me zou spijten. Dat het zonde zou zijn om zo’n mooi initiatief te verlaten. Daarom ga ik op volle kracht door met Lifehacking. Sinds 1 februari hebben we een nieuwe redactrice die de site dagelijks gaat vullen en we hebben meer plannen op stapel. Zeker rondom het vijfjarig bestaan!

De toekomst

Dus…wat gaan we komend jaar doen? In elk geval op héél korte termijn deze site omzetten naar een nieuwe vorm. Sinds een paar maanden ligt er al een nieuwe huisstijl, zie boven, met dank aan Studio Polkadot. Maar het ontbrak simpelweg aan tijd en energie om de site in een nieuw jasje te steken. Natuurlijk, dat kan iemand anders doen, maar hé ik ben eigenwijs genoeg om dat toch zelf te willen doen. Ik ben nu bijna zover om de site om te zetten. Ik had het liefste dat vandaag nog gedaan maar er waren wat tegenvallers op gebied van code en het WordPress theme wat ik gebruik.

Verder heb ik recent het besluit genomen om mijn tijd bij de Hogeschool drastisch te verminderen. Ik vind het lesgeven en onderzoek leiden verschrikkelijk leuk, maar de balans met eigen project en opdrachtgevers is weg. Die ga ik weer terugbrengen. Door minder les te geven, mijn tijd effectiever te besteden binnen het lectoraat en weer aandacht te geven aan het vinden van nieuwe opdrachtgevers. Daarnaast zal Lifehacking een groter deel van mijn tijd gaan innemen. We zijn in de opstartfase van twee ebooks die hopelijk de komende maanden het levenslicht zullen zien. Tenslotte, maar zeker niet in de laatste plaats, mijn gezin. Die moeten weer meer tijd krijgen van me. Hoe ik dit allemaal ga organiseren, dat weet ik nog niet exact. Maar ik kom er wel uit. Want plak ik er nog een jaarje aan vast? Hell yeah!

Vandaag is het vijf jaar geleden dat ik besloot een eerste tweet te plaatsen. Iets met Getting Things Done dingen doen. 6 maart 2007, toen was Twitter nog een klein dorp. Inmiddels is Twitter een metropool die niet meer is weg te denken in ons communicatielandschap. Twitter populariseerde de tijdlijn, de activiteitstroom, die we nu op veel plekken terugzien. Een nieuwe vorm van communicatie die past in het tijdsgewricht. Snelle upates, kort, bondig, met directe feedbackloops in de vorm van likes, iconen of retweets.

Mijn Twittergedrag is wel veranderd in de vijf jaar. Minder een drang om alles te delen (“omdat het kan”) en juist meer een drang om sommige zaken niet direct wereldkundig te maken. Een recent voorbeeld: Afgelopen zaterdag is onze zoon Finn (1 maand oud) in het ziekenhuis opgenomen. Hij heeft een infectie waarvan niet direct duidelijk de oorzaak duidelijk was. Bij kinderen zo jong nemen de artsen geen risico. Het gaat nu goed met hem, hij drinkt al weer zelf en is al weer een stuk pittiger in karakter dan afgelopen zondag. Deze blogpost schrijf ik op een stretcher naast zijn bedje in het ziekenhuis. We overnachten om beurten bij hem.

Het nieuws over zijn opname zul je nergens op Twitter tegenkomen (al kan dat veranderen na deze blogpost) omdat Helie en ik besloten dit niet direct online te delen. Tenminste, niet met mijn grote groep volgers. Wat we wel doen is een groep goede vrienden via Path op de hoogte houden. Elke dag even een update om te laten weten hoe het gaat. Dat helpt. De steun die we krijgen uit de reacties maar ook direct via telefoon en SMS is voor ons heel waardevol. Omdat we die mensen kennen. Omdat we ze goed kennen. Omdat ze ons kennen. Op Twitter was dat vijf jaar geleden zo. Nu is dat minder. Elke tweet over Finn’s gezondheid zal onherroepelijk een stroom aan welgemeende en superlieve reacties geven. En dat is mooi. Maar ik heb gemerkt dat het me tegenstaat. Het is te makkelijk om te doen. Natuurlijk, nogmaals, ik weet dat het gemeend is. Ik weet dat het goed bedoeld is. Maar je kunt zo de hele dag doorgaan op Twitter met steunbetuigingen, +1′s en hashtag-medeleven. Het gemak zorgt voor de populariteit en groei. Maar brengt eveneens vervreemding.

Is Twitter boven me uitgegroeid? Wel als puur persoonlijk en intiem medium. Het zij zo. Twitter voor mij zal niet meer dat kleine en persoonlijke terugkrijgen wat het in de begindagen had. En dat is niet erg. Dat heet evolutie en dat is nodig bij elk medium. Maar de behoefte om klein en intiem te communiceren met naasten blijft bestaan. Daar hebben we al diverse media voor. Van brieven tot mixtapes tot SMS en telefoontjes. Maar niche-activitystreams zijn een volgende stap daarin. Kleine stroompjes.

Dave Winer had het in 2006 al over The River of News. Een stroom aan updates die je voorbij raast. Laat Path en andere nichestreams de kleine bergbeekjes zijn. De smalle stroompjes die een landschap doorkruisen en je rust brengen. Ze gaan allemaal naar een grotere stroom en uiteindelijk naar de oceaan. Wat de analogie met het blauwe Facebook toch wel weer compleet maakt

Ondanks de vijf jaar op Twitter blijft mijn hart wel bij de voorganger liggen: Bloggen. Afgelopen weekend was webloggen 15 jaar oud. Eerdergenoemde Dave Winer begon in 1997 zijn Scripting News en zette daarmee de toon voor wat we nu als bloggen kennen. In Bloghelden kun je een deel van deze geschiedenis teruglezen, evenals de overstap naar het Nederlandse bloggen. Wat je ook in Bloghelden kunt lezen is een mooie quote van Erwin van der Zande. Hij stelt dat bloggen het eerste web-native publiciatiemechanisme is. De structuur van een blog is typisch gemaakt voor het web en dat maakt het zo aantrekkelijk. Door het bloggen zijn de andere vormen ontstaan zoals we die kennen. Het idee van zelfpublicatie, ongefilterd en onbegrensd, dat zien we in alle bekende sociale kanalen terug.

Gelijktijdig met de verjaardag van bloggen verschijnen een paar fraaie artikelen die mooi passen in het tijdsbeeld. Op Branch.com is een fraaie discussie te lezen tussen blogpioniers als Anil Dash, Evan Williams en Meg Hourihan. De discussie cirkelt rondom de evolutie van blogsoftware en de reactiemogelijkheden. Er zitten pareltjes van uitspraken tussen die voer geven voor een volgende post over dit onderwerp. Hoe platforms als Tumblr een natuurlijk vervolg zijn op Blogger en over de kracht van een centraal webbased platform met decentrale eigen opslag van de blogposts.

Een andere mooie discussie lees je op Frankwatching. Het artikel “Social media bestaan niet” geeft mooie reacties die dieper op het onderwerp en de gedachtensprongen in gaan. Wederom een aanrader. NIet alleen het artikel maar zeker de reacties. Omdat die laten zien wat de kracht van een weblog is. Niet gehinderd door een karakterlimiet (Twitter) of een loginstructuur (Facebook, LinkedIn) je verhaal doen en de discussie aangaan op datzelfde platform.

Vijf jaar op Twitter. Ik plak er met liefde vijf jaar aan vast. Maar bloggen blijft mijn echt vaste waarde.

Ik heb gisteren met stijgende verbazing de column van Ilja Leonard Pfeiffer zitten lezen over zijn angst dat er een generatie komt die  niet meer bereid is te betalen voor boeken. Ik ben volgens mij niet de enige, zowel op Bright als Timo Boezeman schrijven over de column en laten een ander geluid horen. De column is op zijn zachtst gezegd nogal zuur van aard en heeft een hoog huilie-huilie gehalte:

Fuck copyright. De muziekindustrie is eraan kapotgegaan en de filmindustrie volgt.
Precies daar voorzie ik het grootste gevaar voor de gevestigde literatuur in de komende jaren. Een e-book is tot daaraan toe. Maar niemand betaalt 20 euro voor een download. En wanneer een download van mijn volgende roman net zoveel gaat kosten als de download van een nummer via iTunes, waar ga ik dan van leven?

Pfeiffer gaat er van uit dat de wereld niet hoeft te veranderen als je eenmaal een professioneel pad hebt gekozen. En Pfeiffer gaat er van uit dat hij aan de grillen van Apple en andere leveranciers is overgeleverd om zijn boek aan de man te brengen. Maar wat nu juist zo mooi is van de tijd waar we in leven is dat je daar voor een groot deel zelf een keuze in kunt maken. Ja, het is zo dat iTunes een prijspunt heeft weggezet waarmee het moeilijk concurreren is. Tenminste, zo lijkt het. Want er zijn in de appstore voldoende applicaties te vinden die een veelvoud van de 99 cent kosten en het prima doen. Die applicaties zijn een hogere prijs waard omdat ze voor de eindgebruiker meer waarde bieden. Hetzij in functionaliteit, gemak, eenvoud, snelheid, noem maar op. Hoe kun je die waarde dan in boeken brengen? In digitale boeken? Hierin verschil ik van mening met Timo. Waar hij schrijft over de meerwaarde van het fysieke product: “ Denk aan een hardcover, een leeslintje, mooie vormgeving, flappen, stofomslag, speciaal kleurgebruik. Eigenlijk alles wat je met digitaal niet kunt.[...]” denk ik: “waarom zou dat digitaal niet kunnen?”

Waarom zou het niet mogelijk zijn om een digitale applicatie te maken van je schrijven waar net zo’n fraaie vormgeving, interface,beleving, digitaal leeslintje etc aan zit dan aan de fysieke versie? De laaghangende fruit-voorbeelden zijn er al voldoende, zoals dit Alice in Wonderland ebook, maar volgens mij kan het nog verder gaan.

Waarom zou je als schrijver geen nieuwe markten aanboren als de basisvraag voor je is “waar ga ik dan van leven”? Chris Brogan heeft een behoorlijk succesvolle Blog Topics-newsletter. Gratis? Nee hoor, 10 dollar per maand. En ik betaal het graag. Daarover in een latere post meer. Wat te denken van Adafruit Industries, een winkel gespecialiseerd in Open Hardware Electronics, die op Google+ een wekelijkse Ask an Engineer Hangout heeft. Door middel van de videoconferencing-mogelijkheid in Google+ kunnen hardware hackers wereldwijd hun uitvindingen laten zien. Dat wordt opgenomen en later uitgezonden. Waarom zou hier geen abonnementsmodel achter kunnen zitten? Zie je voor je hoe gitaarleraren, wiskundedocenten en slagers een centje kunnen bijverdienen? En ja, dat zou een schrijver net zo goed kunnen. Juist door middel van een medium wat grotendeels afhankelijk is van tekstinput moet het mogelijk zijn voor een schrijver om zijn broodwinning op andere manieren te verdienen. Maar dat kost tijd, energie en durf.

Ik denk dat het wel goed gaat komen met Ilja. Hij hoeft niet bang te zijn dat er op zondag geen croissantjes meer zijn voor ontbijt. Hij vindt zijn weg wel in de nieuwe ontwikkelingen. Maar de toon van de column stuit me tegen de borst. Het constante gezanik en gezever dat de wereld zo snel verandert en dat het allemaal slecht is. Bekijk het eens positief en kijk wat jij kunt doen om met deze veranderingen een betere wereld te maken.

Vandaag is het 11 jaar geleden dat ik mijn eerste blogpost schreef op Punkey.com. En de link waar ik naar verwees bestaat nog steeds! Ik kan het me nog zo goed voor de geest halen. In mijn boek Bloghelden vertelde ik het verhaal over Push Button Publishing al eens:

[...]nu is daar een site genaamd Blogger.com die claimt dat je met een druk op de knop je eigen site kon updaten?

Op een regenachtige zondagmiddag zat ik op mijn (oud-)studeerkamer en kwam ik weer op die site van Blogger. Ik besloot het maar eens te proberen en maakte een account aan. Ik gebruikte mijn nickname Punkey die ik al sinds 1996 her en der gebruikte op het web. In IRC chats, soms in nieuwsgroepen op Usenet. Na het inloggen bij Blogger kon ik een site aanmaken, maar hoe dan? Ik moest de FTP-gegevens van mijn homepage bij Casema invullen. Ik koos een van de templates bij Blogger en ik was klaar. Nu kon ik gaan schrijven. Ik begreep er niks van. Hoe kan dat nou? Ik werkte bij een online bureau en daar zaten we met HTML-editors allerlei pagina’s te coderen met de hand. Ik had daarvoor bij WestBrabantNet in Breda een nieuwsbrief gemaakt die ik elke week met de hand in een HTML-editor moest updaten. Nieuwe links, nieuwe stukjes. En dan weer via FTP op een server zetten voordat hij te zien was op het web. Maar nu zou ik dus door wat bij elkaar te klikken mijn eigen site hebben? Ik had in het verleden wel eens wat gestoeid met persoonlijke homepages op Geocities, maar dit zag er wel wat gelikter uit.

Ik zag een scherm voor me met een groot tekstveld en de knop Publish. Dat was alles. Geen titel, geen opmaak, geen categorie. Een plaatje toevoegen, dat kon niet. Ik schreef een kort stukje over een site die ik net had gezien: een overzicht van belangrijke funk-muzikanten in de vorm van het periodiek stelsel van de elementen. Ik typte het in, drukte op Publish en keek op mijn homepage. Daar stond het. Ik hoefde niets via FTP te plaatsen. Geen HTML geschreven anders dan de link. En daar stond het toch echt. Met de datum en tijd er bij. Automatisch. Geweldig. [...]

Als ik nu terugdenk aan de eerste weken, maanden dat ik een weblog had was het volledig pionieren. Tien jaar geleden waren er geen workshops, boeken, masterclasses, white papers en coaches die je op weg hielpen. Logisch, want het gebruik van internet was nog lang niet zo wijdverspreid als nu. Zelfs het bezit van computers was nog iets speciaals. Zoals ik destijds mijn computer op een aparte kamer had staan in plaats van de woonkamer waar vele PC’s, Macs en andere gadgets een prominente plaats innemen. De hardware, de technologie is gemeengoed geworden. Dan komen de interessante ontwikkelingen en toepassingen.

Na 11 jaar bloggen denk ik er geen seconde aan om er mee te stoppen. Of het nu gaat om allerlei onregelmatige linkdumps die ik schrijf op Inspiration Overload, een privé blog die ik schrijf voor mijn dochter of de multi-auteur blog Lifehacking, ze gaan me allemaal aan het hart en zijn een deel van mijn leven geworden. Bloggen, het kunnen schrijven als individu, zonder toestemming van anderen, zonder grote investeringen in hardware of personeel, heeft voor een deel mijn leven bepaald. Het heeft me de richting gegeven en ik heb er een passie in gevonden. Vinden, verwerken, schrijven, verspreiden, delen, leren, het zijn kernelementen van vrijwel alles wat ik doe. Of het nu om mijn eigen bedrijf gaat of om mijn nieuw hobby rondom de Arduino en het zelf maken van spullen. En nee, ik ben er niet schatrijk van geworden. En nee, ik ben niet de eigenaar van een uitgevershuis waar meerdere bloggers werken. Ik blijf aan de zijlijn, blijf observeren wat er gebeurt. Ik blijf er zelf over schrijven, zelf over vertellen, zelf over nadenken en zelf iets mee doen wat mij gelukkig maakt.

Je kunt er vaak versteld van staan waar je je passie kunt vinden. Bij mij gebeurde het op een regenachtige zondagmiddag en wat later na het lezen van The Cluetrain Manifesto. Het boek wat blogging en web 2.0 ademt, maar waar die woorden niet in voorkomen. Soms komen de ontwikkelingen als een tornado op je af, maar door te blijven staan en de windvlagen te trotseren, kun je uiteindelijk in rust genieten van alles om je heen.

Blog on!

De afgelopen weken was het even wat stil op mijn weblog, een combinatie van een drukke agenda en noodzakelijke rustperiode in de avond zorgde er voor dat ik mijn blog even links liet liggen. Maar ik heb niet stil gezeten! Uiteraard heb ik weer aardig wat colleges achter de rug, ben ik druk bezig met het project CentrumOndernemers voor het lectoraat Crossmedia Content en geef ik her en der nog steeds presentaties en workshops. Maar er is meer. Ik organiseer in juli een hyperlokale summerschool voor Utrechtse ondernemers!

Ik woon in Utrecht Noord-Oost, in de wijk Lauwerecht om precies te zijn. Een aantal wijken hebben zich verenigd in de Votulast wijken:Vogelenbuurt, Tuinwijk, Lauwerecht en Staatsliedenbuurt. Recent was er voor de (zelfstandige) ondernemers in de wijk een bijeenkomst om eens kennis te maken en te zien of er behoefte is om vaker bij elkaar te komen. Ik merkte in een paar gesprekken die ik had dat er zeker een behoefte is om wat meer met elkaar te spreken, maar ook dat er een behoefte is aan meer kennis en inzicht over de mogelijkheden van digitale en social media. Laat dat nou toevallig zijn! De afgelopen tijd ben ik bezig geweest om een Summerschool te organiseren voor ondernemers uit de buurt. Sinds vandaag is de website live en kunnen ondernemers zich inschrijven voor 1, 2 of 3 cursusavonden. De cursus vindt plaats in Brasserie Borgesius, een lokale brasserie die een geweldige zaal achter het restaurant hebben met alle faciliteiten. De reden om het daar te houden is juist dat lokale karakter. Want dát kan volgens mij een verschil maken.

Veel trainingen, cursussen en workshops zetten diverse ondernemers van verschillend pluimage bij elkaar. Soms uit dezelfde branche, maar toch merk je dat er vaak verschillende uitgangspunten en achtergronden spelen. Nu zal dat bij de lokale ondernemers niet veel anders zijn, maar ik denk dat de kracht juist kan zitten in het gezamenlijk lokaal opereren en aanwezig zijn in de buurt. Niet alle deelnemers zullen naar verwachting alleen in de eigen buurt actief zijn, maar tegelijkertijd zullen ze elkaar wel meer geregeld tegen kunnen komen in de buurt, weten van elkaars bestaan. Misschien kunnen er mooie nieuwe samenwerkingen uit voortkomen. Op twee van de drie avonden heb ik een gastspreker uit de buurt die zal vertellen over zijn ervaringen met het gebruik van social media en de (on)mogelijkheden. Geen gehype en gehijg, maar realistische verhalen. Ik ben blij dat zowel Slagerij de Molen als Socialijs bereid zijn om wat te komen vertellen!

De site Socialmediasummerschool.nl (ongelooflijk dat die URL nog vrij was…) heb ik gebouwd op het Mindz-platform. Hier speelt wederom het lokale karakter. Mindz.com is het platform van Seats2meet. Het is nog niet perfect, maar het heeft zeker potentie voor veel kleine en grote projecten om snel en eenvoudig een compleet platform te bieden. Zo is er de mogelijkheid om een blog bij te houden, evenementen aan te maken, een netwerk te onderhouden van mensen, een wiki te starten en documenten te verspreiden. Nu ik er wat intensiever mee heb gewerkt zie ik zowel de mogelijkheden als de verbeteringen, iets wat ik zeker met het ontwikkelteam zal delen.

De Social Media Summerschool is mijn eerste eigen “produkt” wat ik zelf weg zet. Natuurlijk geef ik al een tijd lezingen en workshops via The Next Speaker, maar dit is iets wat ik helemaal zelf nu opbouw en start. Ik ga hard aan het werk om de drie avonden (12, 19 en 26 juli) gevuld te krijgen. Met hopelijk vooral lokale ondernemers. Betekent het dat een ZZP-er uit Lombok, Rijsweerd of Zeist niet welkom is? Die zijn zeker welkom! Maar de communicatie-inspanningen richten zich vooral op de lokale buurt. Zin in!

Wat zou jij doen om lokaal zo’n dienst bekend te maken?

1 April, de dag van de malle fratsen. Maar eveneens de dag dat ik in 2009 zelfstandig ondernemer werd. En de dag in 2010 waarop ik mijn eerste Jaarverslag schreef. Tradities moet je koesteren, dus laat ik vandaag een nieuw jaarverslag schrijven. Wat is er gebeurd, hoe sta ik er voor, welke successen heb ik gezien en wat gaat er de komende tijd gebeuren? Evenals het eerste jaar was het tweede jaar een tumultueus jaar met pieken en dalen, maar er begint een lijn te komen in mijn werkzaamheden.

Het afgelopen jaar hebben voornamelijk in het teken gestaan van kennisoverdracht en kennisontwikkeling. Een heerlijk breed begrip, waar ik wel meer grip op krijg en interesse in krijg. Door mijn freelance werk bij de Hogeschool Utrecht ben ik in de gelegenheid om constant met kennisontwikkeling bezig te zijn op het vakgebied Digitale Communicatie. Ja, ook dat is een breed begrip, maar ik doe dat expres omdat ik juist breder wil kijken dan “Online marketing” of “social media“. Er is namelijk zoveel meer te ontdekken en daar ben ik stapje voor stapje mee bezig. Na mijn vorige jaarverslag ben ik vooral nog bezig geweest bij de Hogeschool. Tijdens de zomermaanden brak echter een kleine crisis uit. Op de Hogeschool was niets te doen (ergo: niets te factureren) en een aantal potentiële opdrachten gingen niet door. Dat had zijn weerslag op de maanden augustus en september. Want dan heb je ineens geen inkomsten. Door een aantal andere persoonlijke omstandigheden ging het ineens erg hard met de buffer die we hadden opgebouwd in de voorgaande maanden. Al met al kan ik wel zeggen dat het laatste kwartaal van 2010 één van mijn zwaarste en meest zwarte maanden ooit is geweest. Natuurlijk begint in augustus weer een factuurcyclus en kwamen er extra opdrachtjes binnen, maar eer dat helemaal loopt en je bent ingelopen met achterstallige betalingen, dan ben je zo een paar maanden verder. Ik wil er niet meer teveel naar terugkijken, maar dat laatste kwartaal van 2010, zeker de decembermaand, is behoorlijk pittig geweest en had zeker zijn weerslag op de privé situatie. We zijn er uitgekomen en ik mag wel zeggen dat de vooruitzichten weer gunstiger zijn. We zijn er nog niet 100%, maar de plannen en toekomstverwachtingen zijn positief te noemen. Mijn grootste leermoment van die periode: Denk verder vooruit dan je altijd gewend was. Natuurlijk, elk ondernemersblog, -boek, -netwerkborrel, -succeslijst zal deze tip geven. Maar door het zelf aan den lijve te ondervinden maak je echt mee wat er kan gebeuren en leer je er pas écht van.

Maar was het dan allemaal kommer en kwel? Zeker niet! Ik heb het afgelopen jaar weer erg veel fijne en leuke opdrachten kunnen doen voor diverse opdrachtgevers. Mijn grootste opdrachtgever is nog steeds de Hogeschool Utrecht, maar daarnaast heb ik gewerkt voor De Doelen, De Personeelzaak, Bredenoord, NIMA, Belastingdienst en Urbanology. Veelal op het gebied van social media advies, variërend van brainstormsessies (mijn Inspiration Overload presentaties), kennissessies (gericht op één onderwerp), één-op-één workshops of heel gericht op het doorontwikkelen van de bedrijfs- en marketingstrategie naar de inzet van social media. Leuk, inspirerend en inzichtelijk, stuk voor stuk.

Daarnaast leer ik enorm veel op de Hogeschool Utrecht. Ik geef daar nu de cursussen Communication & Media (over marketingcommunicatie, nieuwe media en planmatig denken in die gebieden), Communication & Human Aspects (Sociologie & psychologie in digitale media) en Crossmedia Theorie (nou ja, daar kun je je wel wat bij voorstellen) en ben betrokken bij de doorontwikkeling van die cursussen, het inhoudelijk vormgeven van jaar 3 en 4 en ik heb er afgelopen maand een leuke leergang Social Media gegeven voor medewerkers Marketing & Communicatie van de Hogeschool Utrecht. Allemaal enorm leuk en inspirerend.

Daarnaast begin ik met ingang van vandaag met een nieuwe opdracht. Binnen de Hogeschool Utrecht zijn diverse Kenniscentra cq. Lectoraten. Eén ervan is het Lectoraat Crossmedia Content, onder leiding van Harry van Vliet. Zij richten zich met hun lectoraat op het veranderende gebied van crossmediale communicatie, de ontwikkelingen die er plaatsvinden en het krijgen van nieuwe inzichten op gebied van klantcontact, inzet van media en gebruik van nieuwe media door MKB-ers. Voor dit lectoraat ga ik aan de slag als projectleider de komende maanden. Tot juli ga ik een aantal zaken in gang zetten in de driehoek onderzoek, onderwijs en ondernemers. In samenwerking met de Saxion Hogeschool in Enschede gaan we voor MKB-ers in de binnensteden van Utrecht en Enschede bekijken welke mogelijkheden digitale middelen bieden in hun huidige communicatie en marketing. Dit wordt vertaald in onder andere een aantal pilotprojecten, publicaties, lezingen en workshops.

Een leuke nieuwe klus, waar ik enorm veel zin in heb. Evenals de volgende stappen die ik ga zetten met The Incredible Adventure starts here… Zo komt er eindelijk een smoel voor die naam (een logo dus) en liggen er wat plannen voor de zomervakantie. Dus daar is de vraag weer: Plak ik er nog een jaartje aan vast? Hell yeah!

En dan ben je ineens een jaar verder. 1 April 2009 was mijn eerste dag als echte zelfstandige, de eerste drie maanden van 2009 werkte ik ook nog bij Rhinofly. Een jaar geleden stapte ik in de wondere wereld van de ZZP’er en ging ik zonder baas aan de slag. En wat een jaar was het! Ik heb zojuist mijn agenda van vorig jaar er eens bijgepakt en de hele maand april stond in het teken van wat feestjes in het vakgebied en veel afspraken. Niet uit alle afspraken van toen is evenveel gekomen, maar er is minstens zoveel daarna op mijn pad gekomen wat me erg blij heeft gemaakt.

Ik heb afgelopen jaar een aantal dingen gedaan waarvan ik vooraf niet had gedacht dat ik ze zou doen. Alleen al het lesgeven op de Hogeschool Utrecht en het schrijven van Bloghelden zijn best mijlpalen voor me geweest de afgelopen 365 dagen. Ook de samenwerking met Indira Reynaert voor de Telegraaf Media groep is een enorm leuke klus geweest en hopelijk zien we de komende maanden een vervolg op die samenwerking. Veel kleinere opdrachten voor vrienden en bekenden bij wie ik van waarde kon zijn en ik heb een flink aantal presentaties gegeven vanuit Lifehacking. Al met al een enerverend jaar. Niet in de minste plaats omdat je zo nu en dan toch het vertrouwde houvast aan het einde van de maand mist, het loonstrookje. Soms was het even knijpen maar uiteindelijk is het altijd weer op zijn pootjes terecht gekomen.

Dus plak ik er nog een jaartje aan vast? Hell yeah! Ik doe wat ik nu doe met heel veel plezier en ik zie er naar uit om komend jaar nog verder uit te vogelen wat ik nou eigenlijk doe. Want dat is tegelijk mijn grootste valkuil geweest het afgelopen jaar. Ik heb te weinig gewerkt aan het focussen van mijn eigen kunnen en doen. Al het bovenstaande heb ik met veel plezier gedaan. Maar vanochtend ontmoette ik een producent van ecologisch en sociaal verantwoorde biobrandstof. Hij kon me in 20 seconden uitleggen wat hij deed. Ik kan dat nog steeds niet. Omdat het teveel is en omdat het soms te vaag is.

Als er iets is wat ik gisteren (opnieuw) van Seth Godin heb meegekregen is het: Be Remarkable and Focus. Het wordt tijd voor mij om duidelijke keuzes te maken wat ik wel en niet ga doen de komende tijd. Dat zal soms wat pijnlijk en ongemakkelijk worden, maar aan de andere kant word ik er uiteindelijk een gelukkiger mens van. Een drijfveer in die keuze is zeker dit artikelvan vriend Henk-Jan Winkeldermaat. Hij kwam er na een tijd hard werken vanuit Punkmedia achter wat hij nou echt leuk vindt. Samen met een aantal mensen uit zijn (en mijn) netwerk vindt hij die keuze. Misschien tijd voor mij om dat ook eens te gaan doen. Om een duidelijke focus te vinden in mijn dagelijkse beslommeringen. En dat op een opvallende en interessante manier te gaan doen. Goed, dat heb ik al geprobeerd met de bedrijfsnaam, die rechtstreeks uit de invloed van Seth’s boeken komt. Maar mijn eerste jaar als zelfstandige was vooral het aftasten, zoeken, uren maken, rondkijken. Nu is het zaak om verder te gaan focussen, duidelijker te worden en richting te kiezen. Dus vraag me over een tijdje nog eens wat ik doe. Kijken of het me lukt om in 10 seconden dat duidelijk te krijgen voor je!

Het zijn kleine stapjes die ik zet om deze blog wat op te leuken, maar het lijkt me wel interessant om het hier zo nu en dan te melden. Al is het maar voor mijn eigen archief. Zoals jullie misschien weten gebruik het Thesis framework voor WordPress, wat het mogelijk maakt om zonder al te moeilijke HTML-ingrepen best wel wat leuke uitkomsten te krijgen. Zover ben ik nog niet (eerst dat boek!)(en de bijbehorende site!) maar ondertussen kun je wel wat nieuwe features verwachten in een standaard jasje. Zo kun je nu zoeken in dit blog. Waarom dat uitstond is voor mij ook een raadsel, maar het kan nu dus. Je kunt individuele berichten direct op Twitter zetten via Tweetmeme-buttons. Ook heb ik in de zijbalk een feed toegevoegd van mijn linkdump-blog Inspiration Overload. Hier komt vanalles op terecht wat ik interessant, leuk, spannend, inspirerend vindt op het web. Het vliegt alle kanten op aangezien het puur mijn smaak aangeeft. En die gaat verder dan de latest and greatest in social media en digitale marketing (gelukkig) dus misschien verras ik je zo nu en dan. Wat goed is. Daar zijn blogs voor. Toch?

In januari 2007 maakte ik voor het eerst kennis met een man die mijn denken over creativiteit en concepten voorgoed veranderde. Samen met Ronald van Schaik gingen we naar de VEA cursus “Catch the Big Idea” van IdeaManagement.com. Onder de bezielende leiding van een kleine, kale Duitser met een grappig Engels accent kregen we in twee dagen een stoomcursus hoe je anders naar creativiteit kunt kijken. We leerden dat creativiteit een proces is, dat het krijgen van ideeën geen geheime formule is, of in je DNA moet zitten. Maar dat het zit in het volgen van een aantal stappen die je anders naar de wereld laten kijken.

Het jaar daarop ging is met Wilbert Pot naar de vervolgcursus van Ralf. Ook nu weer twee dagen vol nieuwe inzichten. Van Fast Laddering naar Fantasymapping en Benefit Design. Enorm inspirerend en voor Rhinofly was het één van de factoren die een ommezwaai in werken en denken betekende. Samen met Wilbert heb ik het verhaal van IdeaManagement bij Rhinofly geïntroduceerd en ik weet dat ook nu nog van deze techniek gebruik wordt gemaakt.

Afgelopen voorjaar mailde ik Ralf of hij weer een cursus ging geven. Hij nodigde me uit voor een nieuwe cursus in mei van dit jaar. Omdat ik net als zelfstandig ondernemer was begonnen, deed hij me een verschrikkelijk genereus aanbod om de best prijzige cursus toch bij te kunnen wonen. Ik heb dat toen afgeslagen door drukte met wat eerste klussen en met de gedachte dat ik de cursus ook volgend jaar zou kunnen doen.

Helaas zal dat niet meer onder leiding van Ralf zijn. Vanavond keek ik op de site van IdeaManagement om de cursusdata voor 2010 eens op te zoeken toen de schrik me om het hart sloeg. Ralf is op 12 oktober overleden. Volgens diverse berichten op blogs is hij overleden aan een hartaanval. Het was voor mij letterlijk een schok en een rilling die door mijn lijf ging. Ralf was en is één van de weinigen die me op professioneel vlak veel nieuwe inzichten heeft gegeven, iets nieuws heeft geleerd en me heeft geïnspireerd om deze inzichten ook met anderen te delen. De titel van deze post is de kern van zijn denken. Het gaat in advertising niet om de middelen, niet om de in te zetten media, niet om doelgroepen, niet om merken, niet om je concurrenten. Ideeën, daar is waar het om draait. Zorg dat je de energie goed managed die uit een goed idee komt, dan volgt de rest vanzelf.

Ralf Langwost is 47 jaar geworden. Hij zal door velen in de creatieve wereld worden gemist.

De laatste tijd zie je hier vooral wat updates van mijn linkblog waar ik zo nu en dan eens wat van doorplaats, maar ondertussen zit ik niet stil met allerlei ander werk.De afgelopen zomer was een bijzondere tijd voor me, omdat ik voor het eerst meemaakte hoe het is als je niet elke maand een vast inkomen hebt en je het ook niet uit reserves kunt halen. Daarnaast heb ik deze zomer ook een paar mooie nieuwe opdrachten gestart. Een kleine terug- en vooruitblik…

Zoals ik al schreef, deze zomer merkte ik voor het eerst hoe het is als je zelf verantwoordelijk bent voor je inkomen. Bij de start van mijn zelfstandige carrière had ik het geluk dat ik een kleine buffer had om een vliegende start te maken. Maar die is natuurlijk een keer op! En dat gebeurde deze zomer, in combinatie met het uitstellen en afstellen van wat lopende opdrachten. Dat gaf me ineens een heel andere kijk op het zelfstandige bestaan! Ik durf gerust hier te zeggen dat we een pittige maand achter de rug hebben qua financiën en dat we echt even goed hebben moeten calculeren wat wel en wat niet relevant was. Gelukkig zat ik niet stil met nieuwe opdrachten en dat zorgt er nu voor dat er weer wat meer rust in de tent is. Het is nog niet zo dat ik, zoals vroeger, een vaste stroom inkomsten heb elke maand, maar de komende tijd ziet er wel weer rooskleurig uit. Een ander voordeel is dat ik nu in een recordtempo leer financieel plannen, iets wat we vroeger altijd maar uitstelde “want het liep wel redelijk OK”. Nu moeten we daar echt wat beter op vooruitkijken!

Waar ben ik nu zoal mee bezig?

• Ik geef tegenwoordig les aan de Hogeschool Utrecht. Op de nieuwe opleiding Communicatie & Media Design help ik in het eerste blok twee klassen eerstejaars met een crossmedia project. Ze hebben een case gekregen die ze in 8 weken moeten maken. Het gaat om het crossmediaal vertellen van een verhaal achter een merk. Stap voor stap, met de projectmanagement-handleiding, voorbeelden uit de praktijk en veel geduld, lopen we door het project heen. Eind oktober zijn de presentaties, ik ben erg benieuwd wat daar uit gaat komen!
• In mijn eerste week bij de Hogeschool Utrecht werd ik direct benaderd door het Crossmedialab, een interne denktank van de HU, om een samenwerking aan te gaan op het gebied van onderzoek in crossmedia-ontwikkelingen. Een interessant pad waar ik nu diverse gesprekken over heb om te kijken of dit iets voor me is.
• Voor een onderzoeksbureau op het gebied van competentieprofiel-analyse begeleid ik een bureauselectie. Ze zijn op zoek naar een online bureau die ze kan helpen met de volgende stap te zetten in online dienstverlening. Ik help met de ontwikkeling van een goede briefing, selectie van bureau’s, begeleiden van gesprekken en ben een klankbord in het keuzetraject.
• Ik heb de laatste tijd presentaties gegeven over Slimmer Werken en over de ontwikkelingen op het gebied van Social Media voor een marketing- en salesorganisatie op het gebied van dierenmedicatie en voor de VHPG, de vereniging van hoofden P&O binnen de gezondheidszorg.
• Voor Meereffect heb ik het concept bedacht en de projectbegeleiding gedaan voor de NationaleMailIndex.nl, een online onderzoek om te zien hoe efficient we in Nederland met email omgaan.
• Komende week start ik met Indira Reynaert aan een 2×4 weken durende cursus Crossmedia & Concepting voor de Telegraaf Media Groep. Voor een groep accountmanagers uit de verschillende businessunits hebben we een lesprogramma ontwikkeld waarin zowel de theoretische kant van crossmedia langskomt, alsmede een praktijk-deel waarin de managers aan de slag gaan met een case.
• Ik ben tussen alle bedrijven door bezig met Bloghelden, een boek over de eerste jaren van de Nederlande weblogcultuur. Door middel van tientallen interviews, online onderzoek en een deel co-creatie op de Bloghelden-wiki breng ik deze geschiedenis in kaart en kijk ik welke lessen we kunnen leren voor de toekomst.

Je ziet, ik zit niet stil! Het is inderdaad lekker druk, ik heb genoeg te doen. En toch voelt het anders dan een jaar geleden!

Een jaar geleden?

Ik zag deze week dat het een jaar geleden is dat ik een dringende email naar Helie, mijn vriendin stuurde. Ik zat thuis te werken maar merkte dat er iets niet lekker zat. Ik kreeg niets op papier, zat te trillen en mijn gedachten gingen alle kanten op. Ik heb me ziekgemeld en al snel kwamen we tot de conclusie dat ik overwerkt was. Een burn-out zeggen sommigen, ik weet het nog steeds niet. Maar een jaar geleden besloot mijn lijf dat het even genoeg was en dat er een radicale beslissing moest komen. Die beslissing heb ik daarna eigenlijk snel gemaakt. Stoppen bij Rhinofy, voor mezelf beginnen, doorgaan met Lifehacking, stoppen met de Dutch Bloggies. Het is tot op heden één van de beste beslissingen geweest in mijn leven. Het is soms lastig, zie boven, want je bent zelf verantwoordelijk voor alles wat je doet. Je kunt je niet verschuilen achter andermans planningen, traffic-afdelingen of accountmensen. Je moet het allemaal zelf doen. Maar dat is tegelijkertijd ook het mooie aan het zelfstandige bestaan. Je kunt namelijk echt zelf beslissen wat je wel en niet doet. Zoals het boek Bloghelden, ik heb dat idee al 1,5 jaar liggen maar door mijn drukke werk bij Rhinofly en alles daarnaast kwam het er niet van. Toen ik deze zomer de aantekeningen weer tegen kwam dacht ik, waarom niet? Ondanks dat we een zware periode doorgingen met weinig betaalde klussen vond ik (en met mij vele anderen) dat dit boek er moest komen en dat ik het gewoon moet doen.

Al met al is het weer een rollercoaster-ride geweest, dit afgelopen jaar. Ook in het laatste half jaar bij Rhinofly was het flink doorwerken, omdat ik ineens twee banen had. Maar ik heb er nog geen moment spijt van gehad en kan het eigenlijk iedereen aanraden. Maar staar je niet blind op wat je deed en zou moeten doen, je hebt echt de mogelijkheid om te doen wat je het liefste doet. Wie had kunnen denken dat ik voor de klas zou komen én dat ik het zo leuk zou vinden? Ik in elk geval niet!

Ik ga hard en lachend door, mijn Incredible Adventure is nog maar net begonnen…