GigaOm heeft vanochtend een interessant stuk over Markus Person. Deze Zweedse gamedeveloper schrijft op zijn eigen blog hoe hij oplossingen ziet voor het illegaal copiëren van zijn spel Minecraft:

Instead of just relying on guilt tripping pirates into buying, or wasting time and money trying to stop them, I can offer online-only services that actually add to the game experience. Online level saving, centralized skins, friends lists and secure name verification for multiplayer. None of these features can be accessed by people with pirated versions of the game, and hopefully they can be features that turn pirates from thieves into potential customers.

Person is niet blij met de kopieerdrift rondom zijn spel maar tegelijkertijd ziet hij dat het niet te stoppen is. Het is dan beter om alternatieve inkomstenbronnen te zoeken dan je tijd en energie te besteden aan het stoppen van de piraterij. Hij doet dat door de gecopieerde versie van zijn spel als een minderwaardige versie te behandelen op zijn gameservers. Natuurlijk zou hij de illegale versies kunnen weren van zijn multiplay-gameservers, maar ik denk dat bovenstaande een slimmere manier is om uiteindelijk spelers te overtuigen een legale versie te kopen. Wellicht zou je in-game van je illegale versie een legale kunnen maken. Geen slecht idee, je houdt het vertrouwen van je fans, je geeft ze zelf de verantwoordelijkheid maar tegelijkertijd laat je duidelijk zien wat de voordelen zijn van een legale versie van je spel.

Een blogpost uit het archief? Chatroulette? Bestaat dat nog? In februari schreef ik er over, maar al snel daarna (waarschijnlijk niet dankzij) werd het stil bij dit webcam-doorklik-systeem. Toen ik zojuist keek, waren er wereldwijd net 23.500 gebruikers online. Dat is niet zo bar veel. De kans dat chatroulette nog lang zal blijven bestaan is klein. Maar het grote voordeel van het systeem is dat er zóveel over is geschreven en getoond is (DWDD anyone?) dat iedereen het principe wel enigszins kent. Zo zal er een grote overlap zitten tussen liefhebbers van stevige horrorfilms en meer-dan-gemiddelde internetgebruikers. Nerds. Dan is het slim om het principe van Chatroulette te gebruiken in je marketingcampagne. Want geheid dat er over gesproken wordt op die manier. En dat hebben ze bij The Last Exorcism goed begrepen. Bekijk onderstaande video eens om te zien hoe zij van Chatroulette gebruik maakten voor de promotie van hun film.

Het mechanisme van media, marketing en mensen heeft wederom feilloos gewerkt voor deze promotie. Want laten we duidelijk zijn, ik geloof voor geen seconde dat er marketeers bij Lionsgate zitten die dachten: “Weet je wat? We gaan onze film promoten op Chatroulette!” Ik denk, nou ja hoop, dat de marketeers in zien dat het gebruik van de principes en de mediabekendheid van Chatroulette (mogelijke naaktheid, verrassingseffect, mooie meid die mogelijk haar kleren uittrekt) zorgen voor een media-effect. De media gaat vooral schrijven óver het feit dat Last Exorcism gebruik maakt van Chatroulette en laat steeds de video er bij zien. Wie weet is Chatroulette maar een avondje ingezet om de video van de dame te tonen en de reacties te filmen. Maar die reacties gaan nu de wereld over met de video  en de URL aan het einde. En daar is het de publiciteitsmachine natuurlijk om te doen. Wetende dat een dergelijke video voor een viraal effect zou gaan zorgen. Wat ik dan wel jammer vind is dat in die publiciteit de website en de Twitteraccount van één van de hoofdrolspeler niet wordt meegenomen.

Dus is Chatroulette nu toch het nieuwe marketingkanaal? Welnee. Het zal waarschijnlijk wat in de obscuriteit blijven en zo nu en dan zullen de elementen van Chatroulette als vehikel worden gebruikt in grotere campagnes. Dat vereist kennis en kunde van de online cultuur, recente virale inzichten en weten hoe je dit moet wegzetten online. Niet altijd even makkelijk, maar wel leuk als het lukt!

De ontwikkelingen op het gebied van digitaal uitgeven gaan erg snel, ik lees steeds vaker dat uitgeverijen de eerste teentjes in het water proberen met het digitaal uitgeven van verhalen, zowel fictie als non-fictie. Ik kwam zojuist een erg boeiende manier tegen om PDF’s verder te verspreiden door iets weg te geven en het makkelijk te maken om alles te krijgen. Hoe werkt het?

Deze quote staat in het boek “Oh My God What Happened and What Should I Do” dat ik vanavond tegenkwam. Een PDF die na het plaatsen van een tweet (werkte niet) of een Facebook wallpost (werkte wel) direct is te downloaden. Tot zover nog weinig schokkends. Promoot iets online en krijg er toegang toe. Beetje de omgekeerde wereld, want waarom zou ik iets online promoten in mijn netwerk als ik het nog niet ken, maar vooruit. Toen ik de PDF bekeek was ik niet ondersteboven van de inhoud. Veel korte columnesque stukjes over digitale media, de veranderingen in het medialandschap en hoe er mee om te gaan. Iedereen die zijn online pappenheimers kent zal niet meer opkijken van de inhoud vermoed ik. Ik heb het nog niet in detail gelezen namelijk. Maar er viel me iets op in de PDF. Onderaan elke pagina staat een link: “Share this Page”. Deze link verwijst naar een unieke online pagina met alleen die pagina uit de PDF. Die kun je direct delen op bv Twitter zoals ik al deed:

Doorklikken geeft je direct een PDF met een aansporing en link om het complete boek in zijn totaliteit te downloaden. Hoe simpel! We liepen met Lifehacking al eens met een vergelijkbaar idee rond, maar dit gaat nog verder. Je kunt zo een boek in snackbare delen opsplitsen en online delen. Biedt een glimps in de keuken en direct en zonder frictie de mogelijkheid om meer te downloaden. Nu is dat gratis, maar waarom zou dat niet betaald kunnen?

Topidee!

Offerpop biedt speciale campagne-tools aan die op Twitter of Facebook kunnen lopen. Merken en organisaties die gebruik willen maken van de netwerken, proberen in beginsel volgers of fans te krijgen, waarna de conversatie kan starten. Maar laten we eerlijk zijn, vaak is dat bedoeld om speciale aanbiedingen te kunnen doen, nieuwe producten aan te bieden of een specifieke campagne te starten. Offerpop biedt de instrumenten om dit snel en redelijk eenvoudig te doen, zonder kennis te hebben van code, API’s of andere koppelingsmechanismen. In een blogpost bij Offerpop legt één van de ontwikkelaars door middel van een interessant schema uit hoe zij de netwerken zien als verkoop- en marketingkanalen.

Eigenlijk verandert er niet veel aan de modellen, alleen de media veranderen. Net als krant, TV, radio, websites, weblogs, etc. zul je altijd bovenstaande stappen moeten zetten om succesvolle verkopen te krijgen. Offerpop biedt met hun product de instrumenten aan om de campagnes aan te maken, te lanceren en te meten. Met een 14-daagse trial kun je direct aan de slag. Ik ben zelf minder gecharmeerd van de New Follower app. Hiermee krijgen nieuwe volgers automatisch een DM met een mogelijke aanbieding. Daar zit meteen de crux van dergelijke instrumenten, het maakt het te makkelijk voor bedrijven om de conversatie te automatiseren. Voor zover je dan nog van een conversatie kunt spreken. Het is te makkelijk om je dan als organisatie afzijdig te houden van je volgers of fans en alleen aanbiedingen, exclusieve sales en campagnes aan te bieden. Op korte termijn kunnen de aanbiedingen interessant zijn en je de gewenste omzet geven. Toch moet je je afvragen wat dit op langere termijn kan doen en hoe je je mensen actief en enthousiast houdt met deze middelen. Applicaties als Offerpop zijn interessant, maar kunnen niet als op zichzelf staand instrument worden gebruikt. Past het binnen je strategie en de doelen die je voor ogen hebt?

Soms kom je van die kleine ideeën tegen online waarvan je denkt: “hmm…slim!” en als je er verder over nadenkt besef je briljant in zijn eenvoud dat idee is. Echo is zo’n idee. Ik kwam via via op deze pagina terecht, waar je je kunt inschrijven om in de beta te komen van dit nieuwe systeem (waarover zometeen meer). In plaats van een naam en emailadres in een formulier in te vullen, vraagt Echo je om de beta-invite op Twitter te zetten. Met één druk op de knop staat alles klaar (mits ingelogd op Twitter) en verstuur je het verzoek. Dan begint natuurlijk het virale effect op Twitter waar al meer bedrijven (waaronder Moonfruit) achter zijn gekomen. Want mijn volgers zien dat ik dit verstuur en gaan wellicht kijken wat Echo is, schrijven zich ook in via Twitter etcetera etcetera. Een simpel maar o zo doeltreffende manier van marketing volgens mij.

Maar wat is Echo?

Hiervoor verwijs ik naar de tekst op de website van JS-Kit:

Echo is…

• Real-time – Watch people react to your content live – without refreshing the page!
• Social Gestures – Echo captures the Social Gestures relating to your content including comments, likes, star ratings and more!
• Stream – Echo simplifies the presentation of conversation to just two levels. This simpler, cleaner style helps people keep track of contributions and engage in parallel conversations.
• Hyper-Distributed – Visitors share your content with their friends across all their favorite social networks at once – broadening the conversation and driving new traffic.
• Aggregated – Echo captures conversations related to your content from across the web and places them on your page.
• People – Echo allows people to connect to your site using their profile from the worlds most popular social networks. Users can even bind multiple social media accounts together.
• Open – Echo is open to integration with 3rd party developers. Submit your content to the stream and add value to hundreds of thousands of sites across the web.
• Multimedia – Echo items can include safe HTML, photos, and video for a richer conversation.
• Multiplied Engagement – Echo increases engagement by providing more ways for users to get involved and express their opinion.

Waarom is dit slimme marketing van Echo?

• Snelheid – Ik heb binnen 10 seconden een beta-invite aangevraagd en ik ben weer verder met mijn eigenlijke werk. Echo maakt het mij dus verschrikkelijk makkelijk om me aan hen te binden
• Gemak – Niets invullen, nergens over nadenken, gewoon een knop indrukken. Inderdaad, ik moet op Twitter zijn ingelogd zodat de ervaring helemaal gladjes verloopt, maar verder is het te makkelijk om een beta aan te vragen
• Status – Een interessante. Echo is pas 5 dagen in beta. Ik vraag nu een beta-key aan via Twitter, mijn volgers zien dus dat ik dat doe. Mijn status binnen de groep kan dus een andere vorm krijgen (ik hou me afzijdig of het positiever of negatiever is..) want zij zien wat ik doe en vormen daar hun mening over. Zeker nu Echo nog maar net live in beta is, geeft het publiekelijk melding maken hiervan zeker een status binnen je groep volgers.
• Contextueel juist – Wat dan het logische vervolg is, Echo zoekt zijn publiek in de op dit moment contextueel juiste groep, digital media frontrunners. Mensen die op Twitter en Friendfeed zitten. Als zij publiekelijk een betakey aanvragen, is de logische stap dat volgers dat ook gaan doen. En dat zijn veelal mensen met dezelfde interesse.

Wat denken jullie? Gaan we dit meer meemaken de komende maanden?